De Bromo Vulkaan

Donderdag 15 mei
Op weg naar d
é vulkaan van Indonesië: de Bromo
Verslag van Frank

Vandaag gaan we op weg. Na 4 dagen Yogjakarta en relatieve rust gaan we weer op reis. John voelt zich weer helemaal prima. In 2 dagen rijden we naar de beroemde Bromo-vulkaan. Niet veel andere dingen te doen, alleen kilometers maken om daar te komen.

Eerst gaan we nog even langs een lokaal klein marktje in Solo. We zouden naar het Kraton (Sultan's paleis) in Solo maar dat bleek gesloten. Dus even over een rommelmarktje gelopen waar vooral veel nieuw "oud" spul ligt. Speciaal voor toeristen. Maar wij hebben John. :-)

Het landschap verandert redelijk snel nadat we Yogjakarta verlaten en is eigenlijk meteen al mooi. Het doet ons aan Sumatra denken, wat we prachtig vonden. En dat blijft eigenlijk ook zo. De dag verloopt rustig, het weer is redelijk, soms wat mistig rond de bergtoppen. Zo trekken we deze dag tot aan Kederi, waar we een redelijk hotel hebben. Met zwembad. We trekken nog een baantje terwijl het regent, eten prima en gaan op tijd naar bed.

001)  markt
002) markt
004) markt003) markt
005) onderweg
006) onderweg
007) onderweg
008) onderweg
009) onderweg
010) onderweg
011) onderweg



Vrijdag 16 mei
Nog steeds op weg naar d
é vulkaan van Indonesië: de Bromo

Vandaag rijden we van Kederi naar Malang. Malang ligt zo'n beetje aan de voet van de Bromo en daar willen we vanavond zijn. We rijden nu veel door bergen, met prachtig weer. Het is verbazingwekkend om te zien tot hoe hoog op de flanken van de bergen er nog rijstvelden zijn.

De streek waar we door rijden staat bekend om de Doerian-vruchten. Prachtig om te zien, (redelijk) lekker om te eten maar ze stinken! Wow! Ze heten dan ook niet voor niets stinkvrucht. Aris stopt langs de kant van de weg om er
één open te laten maken. En ja, het stinkt inderdaad. We proeven en het vruchtvlees is wel lekker, maar zo lekker nu ook weer niet. We mogen het niet meenemen in de auto. Bedrijfsverbod voor deze vrucht, legt Aris uit. Dat geldt ook voor kantoren, hotelkamers en vliegtuigen. Dat zou iets over de stank moeten zeggen.

Onderweg stoppen we nog bij de Coban Rondo waterval. Een plaatselijke attractie. Het is er druk. Moeilijk om een foto te nemen zonder dat je lens vol met spetters zit, maar we hebben een poging gedaan. Er lopen daar ook apen in "het wild" rond. Ze zijn vermakelijk. We hebben een lesje in biologie (Ik ben de baas - kom hier, ik wil neuken!) aanschouwd. Zo 2000 voor Christus! :-)
Waarschijnlijk heeft Frank hier een spier verrekt (nee, niet die maar 1 in zijn zij) want die verrekt van de pijn. Waar Ibuprofen al niet goed voor is.

In Malang stoppen we bij Toko Oen, de bekende plaatselijke eetgelegenheid, al vanaf 1936. Een beetje de tegenhanger van Tiptop in Medan. Maar dan wel van een minder niveau. De serveersters dragen er nog wel schortjes uit die tijd. En er zijn kroketten te verkrijgen. Niet eens slecht!

Ook de rest van de rit is prachtig. We rijden door, zien een optocht van eendjes met een hoeder, iets wat John ineens aan vroeger doet denken. Bebek!
We rijden door en verder omhoog de bergen in terwijl de avond invalt. Wat een prachtige omgeving. De bergtoppen die in de schemer wegvallen, wat mist, het is prachtig. Niet al te lang nadat het donker is komen we aan bij de Java Banana Lodge. Dit hotel hebben we zelf uitgezocht en aangepast in het programma en dat hebben we goed gedaan. Prachtige kamers, prima eten en na wat haperingen konden we als volledig verslaafden ook nog even aan het internet. Maar vroeg naar bed want om 2.30 uur gaat de wekker!

012) onderweg013) onderweg014) onderweg
015a) onderweg015) onderweg016) Doerian017) Doerian018) doerian019) doerian020) doerian021) doerian022) doerian
023) onderweg024) onderweg
025) onderweg026) onderweg027) onderweg029) onderweg030) onderweg031) onderweg032) onderweg033) onderweg034) onderweg
Pasted Graphic110) malang111) malang037) onderweg038) onderweg036) onderweg


Zaterdag 17 mei
Bromo. Van zonsopkomsten, vulkanen, paardjes en motoren

Om 2.30 uur gaat de wekker. Verrassend dat als je maar vroeg genoeg naar bed gaat en slaapt, dat een stuk minder lastig is dan dat het klinkt. Om 3.00 uur staan we buiten op onze Jeep te wachten. Je moet een Jeep van de organisatie daar huren, zelf rijden mag niet (en kan waarschijnlijk niet eens gezien de hellingen). En wij staan niet alleen te wachten, want per dag rijden er zo'n 600 Jeeps omhoog de Bromo op. Pak 'm beet dus zo'n 2 tot 3 duizend mensen met ons die de vulkaan op willen. Vandaar dat we zo vroeg zijn, om nog een beetje plaats te hebben.

Buiten is het fris. Als onze Jeep er is gaan we op pad. We rijden heel veel stilstaande Jeeps voorbij. Slechts een handvol Jeeps kunnen we voor ons zien. Yeah! Uiteindelijk stoppen we ergens en moeten we zelf nog een eindje lopen, naar een soort uitkijkpunt. Hier zullen we de zon zien opkomen en kunnen we op de Bromo kijken. We staan op ca. 2500 meter hoogte en het is koud! Nu vinden de Indonesiers dat nog veel meer. Die hebben dubbele broeken, handschoenen aan en mutsen op. Mutsen!

We wachten en wachten en langzamerhand wordt het ook steeds drukker. Ons plaatsje moeten we verdedigen want elke minuut komt er wel iemand plompverloren voor je staan. Ja doei! Ik dacht het niet dus. En door al dat wachten en weinig beweging merk je pas hoe koud het is. Brrrrr……

Oh ja, en selfies….. echt wel! Mensen zijn meer met selfies bezig dan met het kijken naar of fotograferen van de Bromo. En echte fotocamera's zijn helemaal uit. Ik denk dat 60% alleen foto's met een smartphone neemt. Maar ik ben blij met mijn Nikon.

Dan komt de zon op en het moet gezegd: het is prachtig. De hemel kleurt roze, oranje en rood en bereikt op een gegeven moment ook de Bromo en alles wat eromheen ligt. Mooi! Mensen beginnen te klappen en te fluiten. De flitslichten van ca 1500 mensen om je heen flitsen alsof het vuurwerk is. De zon komt verder en verder omhoog en dan valt de menigte uiteen. Het grootste gedeelte gaat nu in de Jeeps door naar de voet van de Bromo vulkaan. Dan nog een stuk zandvlakte over en een beklimming van de voet totdat je bij trappen terecht komt. Maar waar de jeeps stoppen is het druk. Zodra je uitstapt wordt je overspoeld met mensen die je een paard of een brommer-ritje aanbieden. Dat spaart dus een zandvlakte overlopen.
John neemt een paard, de rest van ons gaat te voet. Maar in die ijle lucht is het geen kattenpis. Hanneke haakt halverwege af en Geert loopt doodleuk alsof er niets aan de hand is. Aan de voet van de trappen ontmoet ik John en Geert, en met gedrieen klimmen we ook daar de 200 treden omhoog. Af en toe stoppen, dat breekt het lijntje niet (Geert natuurlijk niet).
Boven aangekomen kijk je in een antracietkleurige trechter waaruit enorm veel stoom omhoog komt. De wind zorgt dat de ene keer de ene kant van de krater zichtbaar is en even later de andere kant. Je ziet het niet alleen, je hoort het ook. Een gesis en gebulder. Wat een natuurkracht. Op de top van de Bromo nog een aanrader gehad van een Duits toerist. Ga naar Chili. Daar is nog een heel onontdekt gebied. Maar nu eerst dit maar eens afronden. We gaan naar beneden en onderaan de trappen staat John zijn retourreis al te wachten. Hup, weer het paard op. Geert en Frank besluiten halverwege toch maar een brommer in te zetten, net zo makkelijk. En zo kan het gebeuren dat we tegen 9 uur weer terug in de Java Banana Lodge zijn, klaar voor het ontbijt en gevoelsmatig al een hele dag achter de kiezen.
Om 10.30 gaan we weer op pad, op naar onze laatste overnachting op Java, Kalibaru. Ook vandaag vinden we de natuur weer erg mooi. Dit gedeelte van Java spreekt ons erg aan. Tegen 16.00 uur komen we aan in Villa Burgis. Een villa met 3 kamers en dus nu helemaal volgeboekt. Door ons. We zwemmen wat , krijgen een fantastische maaltijd voorgezet.

070) bromo
071) bromo
072) bromo
076) bromo
079) bromo
080) bromo
081) bromo
082) bromo
083) bromo
084) bromo
088) bromo
090) bromo
092) bromo
089) bromo
093) bromo
095a) bromo094) bromo
095) bromo
096) bromo
097) bromo
098) bromo
099) bromo099a) bromo
096a) bromo100) bromo
098a) bromo
104) bromo105) bromo
106) bromo
107) bromo
108) bromo
109) bromo110) bromo
110a) villa burgis121) villa burgis
112) onderweg

Morgen gaan we naar Bali. Het laatste eiland van onze reis.
Naar het volgende verslag


Reageren?
Mail ons