De laatste dagen op Sumatra: Padang

Zaterdag 3 mei - over Harau en Padang
Verslag van Hanneke


Vertrokken om 8.50 uur. Eerst maar even langs de geldautomaat. De pot was leeg. Het leven is hier spotgoedkoop. De afgelopen week hebben we per persoon zo'n 60 euro uitgegeven. Voor eten, drinken, de was en voor fooien. Hier geef je voor alle diensten een fooi. Omgerekend soms maar 17 (euro)cent, maar het is voor de mensen hier al een groot bedrag. Je schaamt je er haast voor als je dat bedrag in de hand van iemand drukt.

We verlieten Bukkittingi en het werd al snel rustiger op de weg. Veel meubelmakers en stenenbakkers die pal naast de weg hun waar produceren en verkopen. maar ook de vernuftige maner hoe ze hun rijstvelden irrigeren. Me waterraderen. Holle pijpen aan een wiel in de rivier. Simpel maar doeltreffend. We zien ook weer veel
Minang Kabau huizen. Hoe meer familie er bijeen woont, hoe groter het huis. Dan wordt er weer een typisch Minang Kabau-dak aan toegevoegd.

Rond 12.00 uur kwamen we aan in onze overnachtingsplaats: het Abdi homestay in Harau. Onze Nasib deed n Bukkittinggi al aan verwachtingenmanagement: we overnachten in Harau in een simpel "hotel". Een homestay. een soort chambre d'H
ôtes maar dan in Indonesië. Geen warm water, douchen met wat bakjes water over je hoofd uitgestort. En geen Internet. Help, vooral vervelend voor de internet-junkies onder ons. Wie die junkies zijn, mag je zelf bedenken .... Maar het viel erg mee. Lieve, primitieve huisjes maar wel romantisch. Geen airco maar een klamboe. Frank, Geert en John delen een huisje, Hanneke heeft er een voor zichzelf. Maar voordat we (vroeg) op stok gingen, hebben we 's middags nog een drie uur durende tracking door de jungle gedaan. We verbazen ons erover, en John nog wel het meest over zichzelf, dat we weinig conditionele problemen hadden. Nu was het ook niet de hoogste temperatuur van deze reis. Over een smal spoor dwars door een groene muur van planten, bomen en beekjes bereikten we een waterval. Frank en Geert hebben er nog even ondergestaan. Teruggelopen via nog een aantal watervallen, die veel makkelijker te bereiken zijn (en daardoor druk) en een heel klein dorpje. Weer terug naar de homestay, waar het al snel donker werd. Maar… geen regen vanmiddag en vanavond. Voor het eerst deze reis. Onder een wel voortdurend bliksemende donkere hemel hebben we buiten gegeten. Heerlijke maaltijd, zonder enige poespas. Zoals gezegd, zeer vroeg naar bed. Maar voldaan.

1) waterrad2) waterrad4) waterrad5) land achter waterrad6) homestay7) homestay8) homestay000) homestay sumatra9) plant homestay10) waterval homestay12) rijstveld13) rijstveld14) rijstveld15) tocht
16) tocht17) tocht18) tocht19) tocht20) tocht
22) tocht23) tocht24) tocht25) tocht2627) 1000poot28) 1000poot29) 1000poot30) dorp31) dorp32) dorp33) jackfruit34) dorp35) homestay36) homestay37) homestay38) homestay39) homestay40) homestay41) homestay42) homestay43) homestay


Zondag 4 mei. Van Harau naar Padang.

Heerlijk geslapen, allemaal! We zijn het er over eens dat de dag van gisteren en de 'simpele' locatie een onderdeel is van onze reis dat we niet hadden willen missen. Na een licht ontbijt op weg naar onze laatste bestemming op Sumatra. Om 9.00 uur vertrokken. Vandaag rijden wij het laatste deel van de Trans Sumatra Highway naar Padang. We keken onderweg nog bij een koffiebranderij, een pisang (bananen)fabriekje en het prachtige sultanshuis van alle Minang kabauers. Helaas afgebrand in 2005, maar weer opgebouwd in 2007. Het is dus niet meer autenthiek, maar wel zeer indrukwekkend.

Na een heerlijke noodle-lunch met gebakken kip reden we door de fraaie Anai vallei. De laatste dessa's en palmbomen op Sumatra trekken aan ons oog voorbij. Onderweg ook nog historische rotsinscripties in het Sanskriet bekeken. Vanuit Noord-Sumatra, waar we onze reis vorige week begonnen, komen we langzaam in een wat meer welvarender streek. Maar het blijft allemaal schrijnend armoedig voor het overgrote deel van de bevolking.

Om 16.00 uur reden we de hoofdplaats van West-Sumatra binnen: Padang. Aan de oceaan gelegen en daardoor een belangrijke economische plaats. We hebben onderweg nog wat regen gehad, maar tijdens een rondrit door Padang zelf was het droog. Een enorme drukte weer in deze stad. Alles en iedereen door elkaar heen krioelend maar we raken er aan gewend. We zien nog wat schade aangerookt door de laatste Tsunami van 2010. Om 18.30 uur waren we in ons hotel. Wat een luxe vergeleken bij waar we de afgelopen dagen overnacht hebben.
Die avond zijn we de enige diner-gangers in ons comfortabele hotel in Padang. Op aanraden van Nasib zijn we niet buiten de deur gaan eten. Padang kookt het 'heetste' van heel Indonesië. Dat is voor Geert niet goed en de rest had er ook wel wat bedenkingen bij. Dus eten in onseigen hotel. Dat we de enige eters waren in dit internationale hotel zei wel wat. Een onervaren meisje kwam onze bestelling opnemen, antwoordde ook op onze in het Engels gestelde vragen en bestellingen, maar we kregen al het gevoel dat ze ons niet begreep. Je voelt het al aankomen, we kregen dus niet wat we besteld hadden. Collega's erbij maar dat maakte de verwarring alleen maar groter. Enfin, we hebben toch lekker gegeten. We vonden de service in het hele hotel treurig. Jammer want het was een prachtige accommodatie, aan zee.




44) homestay50) echo51) omgeving52) koffie52b) pisang53) pisang54) pisang bakken56) vlinder55) omgeving56) sanskriet57) sanskriet57a) paleis57) paleis58) paleis59) paleis60) paleis58a) paleis61) paleis62) paleis65) paleis
70) kip71) lunch72) anai73) anaivallei74) aap75) aap
77) china town76) waterval anai78) chinatown79) koloniaal81) koloniaal84) rivier86) rivier83) rommel86) rommel


We hebben hiermee onze trip op Sumatra erop zitten. Indrukwekkend, prachtig van natuur maar met zeer veel vuil. Alles en iedereen krioelt door elkaar. Mensen, dieren, brommers, scooters en trucks. Gelukkig hebben we maar een paar aanrijdingen gezien, met niet al te ernstige gevolgen, denken we.
De mensen op Sumatra zijn lief, behulpzaam, lachen veel en graag. Houden van 'bling-bling'. De mannen zijn altijd bezig met brommers, scooters en auto's. Om te sleutelen, banden te repararen (niet gek met de slechte wegen hier) of om hun voertuig op te pimpen. Als het maar knippert en fel gekleurd is. De vrouwen zorgen voor de vele kinderen. Er lopen ook veel honden en poezen rond. Meestal los, zomaar langs de kant van de drukke weg. Niet fijn om te zien. Kippen lopen er ook erg veel, maar daar zijn ze hier zuinig op; die leveren de eieren en zorgen voor de ayam (kip) gerechten....
Qua fysieke gesteldheid hebben we nog niet veel tegenslag gehad. We besparen je de details maar het viel dus mee. Morgen om 6.30 uur op weg naar het vliegveld om om 8.55 uur te vertrekken naar Java (Jakarta).
Sampai jumpa lagi, vanaf Sumatra (tot ziens!)


Naar het volgende verslag

Reageren?
Mail ons